
Kościoły Pokoju w Jaworze i w Świdnicy (oraz nieistniejący już dziś, w Głogowie) powstały po wojnie trzydziestoletniej (1618-1648), na mocy przywileju cesarskiego po naciskach króla protestanckiej Szwecji.
Warunki cesarza Ferdynanda III, którymi obwarowana została zgoda na budowę, były bardzo surowe: kościoły te nie mogły swoim wyglądem przypominać stawianych dotychczas kościołów katolickich, nie mogły posiadać dzwonów ani wież, podstawą ich konstrukcji nie mogły być ani cegła, ani kamień, a jedynie drewno, glina, słoma. Kościoły musiały stanąć w ciągu roku od rozpoczęcia budowy.